Pierwszy post. Pierwsze tzw. "wypociny". Niby najważniejsze, bo od nich wszystko się zaczyna. Co ja zrobię, gdy ten pierwszy będzie, nie z mojego wyboru, tym ostatnim? Ale po co zadawać sobie takie pytania? Zawsze za dużo myślałem, ale ciągle nad tym pracuję.
Gdyby ktoś się zastanawiał, to oczywiście myśleć o przyszłości można, ale niezbyt intensywnie, bo mówiąc z autopsji, nie przynosi to nazbyt przyjemności. Oczywiście, miło pomyśleć o tym domu z ogródkiem, który wybudujesz i Harleyu Davidsonie Sportster 883 w garażu, ale dodajesz sobie też tej presji. Presji, związanej z całą drogą, by do punktu wygód dojść. Dalej muszę nad tym pracować, bo już się denerwuję:).
Dlaczego zaczynam właśnie dziś? Teraz, gdy era blogowania przeżyła już swój renesans i ma się ku końcowi? Może właśnie dlatego. Nigdy nie lubiłem rozgłosu jeśli chodzi o osiągnięcia. Gloria - to nie dla mnie. Tych gloryfikowanych potrzebuje niewielu, to szeregowi liczą się najbardziej. Zaczynam, gdyż w dobie wszechinformacji i ciągłej walki ideologii, brakuje mi spojrzenia z dwóch stron. Brak mi osób, którym przysłowiowa żyłka nie pęka na samą myśl, gdy ktoś ma inne zdanie. Osób, które postarają się najpierw pomyślec, zadać sobie pytanie, "dlaczego?". Rozmawiajmy, próbujmy znaleźć ludzi, którzy są spokojni, rzeczowi i doświadczeni. Albo przynajmniej wiedzą, gdzie szukać wartościowych informacji.
Zabrzmiało nieco drętwo, ale ostatnią styczność z pisaniem dłuższych tekstów, niż recepta, miałem chyba w liceum. Postaram się poprawić! Uśmiechu!